Imigracja z krajów OIC do Polski w latach 2013-2018

Przedmiotem analizy w niniejszym raporcie jest legalna imigracja z krajów muzułmańskich do Polski w ciągu ostatnich pięciu lat. Powstał on w reakcji na coraz częstsze głosy, że imigracja do Polski rośnie, pomimo zdecydowanych deklaracji rządzących.

Dyskusja o imigracji jako takiej, bez określenia jej kierunków, jest jednak myląca, ponieważ Polacy według badań mają różny stosunek do imigrantów w zależności od kraju pochodzenia. Zakresem analizy zostali więc obywatele państw Organizacji Współpracy Islamskiej (OIC) skupiającej kraje o większości muzułmańskiej, gdyż to oni, w związku z licznymi wydarzeniami w Europie Zachodniej i problemami z integracją, stanowią powód największego niepokoju społeczeństwa polskiego.

Legalna imigracja z krajów muzułmańskich do Polski, według oficjalnych danych Urzędu do Spraw Cudzoziemców (UdSC) w ciągu ostatnich pięciu lat wzrosła trzykrotnie. Jednak z uwagi na informacje o opóźnieniu w rozpatrywaniu wniosków można mówić o wzroście prawie czterokrotnym. Główną przyczyną wzrostu migracji nie jest zmiana polityki wydawania zezwoleń, lecz wzrost liczby składanych wniosków, przede wszystkim o pobyt czasowy.

Niestety rozmiarów całości migracji na teren Polski nie można określić dokładnie, ponieważ osoby, które dostają odmowę pobytu, niekoniecznie opuszczają terytorium RP, a przybywają także licznie imigranci nielegalni, tak więc ogólna liczba jest z pewnością wyższa, niż prezentowana tutaj.

Imigracja z krajów OIC stanowi 8-9% imigracji całkowitej do Polski i rośnie głównie w kategorii zezwoleń na pobyt tymczasowy. Liczba osób przebywających na pobycie stałym jest marginalna. Większość imigrantów muzułmańskich przybywa tutaj w celach ekonomicznych, chociaż istnieją różnice pomiędzy poszczególnymi krajami. Wśród niektórych grup imigrantów istotniejszym powodem będą studia w Polsce (Arabia Saudyjska, Kazachstan), a inni ponadprzeciętnie występować będą o zezwolenia na pobyt z powodu związku z obywatelem RP (Afryka Północna i Nigeria).

Chociaż oficjalna liczba imigrantów muzułmańskich wynosi około 27 tysięcy osób (uwzględniając nierozpatrzone wnioski), to sytuacja Polski, biorąc pod uwagę dynamicznie rozwijającą się gospodarkę i zapotrzebowanie na pracowników, jest podobna do sytuacji sprzed pół wieku w tych państwach zachodnich, które nie posiadały kolonii. Tam także początkowy wzrost imigracji w wartościach absolutnych był niewielki i mogłoby się wówczas wydawać absurdalne, gdyby ktoś próbował przewidzieć obecne liczby mniejszości muzułmańskiej na przykład w Austrii, Danii, Norwegii czy Szwecji. Porównując wzrost tamtejszej populacji w minionym półwieczu do szacowanego potencjalnego wzrostu imigracji można stwierdzić, że Polska w podobnym czasie może, chociaż nie musi, znaleźć się w sytuacji podobnej do wymienionych państwo, jeżeli chodzi o procentowy udział populacji muzułmańskiej w kraju. Wszystko zależy od przyjętej polityki migracyjnej.

Pobierz pełną analizę:

Imigracja do Polski z krajów OIC lata 2013-18

 

Ekspert do spraw islamu politycznego i terroryzmu. Autor licznych publikacji prasowych, komentator mediów. Absolwent studiów doktoranckich Collegium Civitas na Wydziale Stosunków Międzynarodowych. Obecnie pracuje nad pracą doktorską na temat "Myśli politycznej Jusufa Al-Karadawiego".

Leave a Reply